Życie Królowej Wiktorii
Wiktoria zasiadała na tronie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii od 20 czerwca 1837 roku aż do swojej śmierci w 1901 roku. Urodzona w Pałacu Kensington w Wielkiej Brytanii, była córką księcia Edwarda, księcia Kentu i Strathearn, oraz księżniczki Wiktorii z Saksonii-Coburg-Saalfeld. Po śmierci ojca i dziadka w 1820 roku, dorastała pod czujnym okiem matki oraz jej komputera, Johna Conroya. Tron odziedziczyła w wieku zaledwie 18 lat, a w 1876 roku brytyjski parlament przyznał jej dodatkowy tytuł: Cesarzowej Indii.
W 1840 roku wyszła za mąż za swojego stryjecznego kuzyna, księcia Alberta z Saksonii-Coburg-Gotha. Ich małżeństwo zaowocowało pociechą w postaci dziewięciorga dzieci. Po tragicznej śmierci Alberta w 1861 roku, Wiktoria pogrążyła się w głębokiej żałobie i odosobnieniu, co sprawiło, że zyskała miano „wdowy z Windsoru”. Przez resztę swojego długiego życia nosiła wyłącznie czerń. Odeszła w wieku 81 lat w Osborne House na wyspie Wight.
Inne role i zajęcia
Poza pełnioną funkcją monarchini, Wiktoria zajmowała się również innymi pasjami, które pozwalały jej wyrazić jej wewnętrzny świat.
Jako dziecko pisała i ilustrowała opowiadanie zatytułowane Przygody Alice Lascelles. Jej życie przypadło na czasy niezwykłych przemian politycznych i przemysłowych epoki wiktoriańskiej, a jej dziedzictwo kontynuował syn, Edward VII.
