Rani život, porodica i umetničko obrazovanje
Welingborou u Norfolku, u grofovstvu Nortamptonšir, postavljen je scenski okvir za rođenje Valtera Dekstera, koji je došao na svet 12. juna 1876. godine. On ulazi u porodicu koju definiše vizuelni zanat; njegov otac, Valter Sothern Dekster, bavi se kao fotografski umetnik. Ovo rano izlaganje mehanici stvaranja slike prethodi njegovom formalnom obrazovanju u gradu King's Lynn. Ovde mladi dečak susreće Henryja Bainesa. Baines, slikar iz zapadnog Norfolka, pruža mu prve tehničke lekcije, učvrstivši mladog umetnika u specifičnom svetlu i pejzažima lokalnog okruženja.
Obrazovanje se 1892. godine pomera sa lokalnog na institucionalno. Sa šesnaest godina, Valter Dekster odlazi u školu umetnosti u Birmingemu. Tokom pet godina, fokus ostaje na rigoroznoj disciplini. On studira crtanje, dizajn i slikarstvo, upijajući formalne strukture koje će kasnije činiti temelj njegovih radova u ulju i akvarelu. Ovaj period intenzivnog podučavanja označava prelazak iz učenika lokalne tradicije u obučenog praktičara lepih umetnosti.
Umetnički razvoj i evropske studije
Obrazovanje u školi umetnosti u Birmingemu pruža temelj, ali prava promena nastupa na Kontinentu. Putujući kroz Belgiju i Holandiju, fokus se pomera ka tonalnom realizmu i atmosferi koja karakteriše evropsko slikarstvo. Ova putovanja rafiniraju specifičan način gledanja, onaj koji favorizuje tiho svetlo pejzaža nasuprot puki reprezentaciji. Ovaj period studija označava tranziciju od formalnog instruisanja ka nijansiranijem razumevanju svetlosti i prostora.
Profesionalni život prati obrazac podučavanja i institucionalnog angažovanja. Od 1916. do 1920. godine, fokus se stabilizuje u školi Bolton Grammar, gde počinje njegova uloga profesora umetnosti. Ovaj period nastave prekinut je dugogodišnjom povezanošću sa umetničkim krugom Norfolk i Norviž (Norfolk and Norwich Art Circle), članstvom koje je zadržao od 1902. pa sve do 1955. godine. Takva stabilnost u lokalnoj umetničkoj sceni pruža stalnu pozadinu karijeri koja mu je na kraju donela izbor u Kraljevsko društvo britanskih umetnika. Čak i tokom nestabilnosti ranih 1940-ih, posvećenost obrazovanju ostaje nepromenjena, što se vidi tokom njegovog angažmana u školi King Edward VII u King's Lynn-u između 1941. i 1944. godine.
Život i rad u King's Lynn-u
King's Lynn postaje centralna osa njegovog postojanja. On živi u ovom gradu veći deo svog života, koračajući njegovim ulicama i hvatajući njegovo promenljivo svetlo. Njegove slike, ilustracije i spisi služe kao vizuelni i tekstualni zapis nestalog King's Lynn-a, čuvajući detalje pejzaža i zajednice koju je vreme izmenilo. On ne posmatra grad samo iz daljine; on je deo njegovog tkiva.
Njegovo prisustvo u zajednici proteže se i u građansku sferu. On kombinuje svoj kreativni izlaz sa aktivnom ulogom u lokalnom životu, utapajući se u društvene i kulturne ritmove ovog područja. Ova povezanost sa regionom dodatno je učvršćena kroz njegovu prozu. Redovno piše o Norfolku za novine East Anglian Evening News i Eastern Daily Press, pružajući pisaniu dimenziju svojim zapažanjima o lokalnom okruženju.
