Kunstenaar
Geboren in Quincy, Verenigde Staten
Carl Andre: Een Biografie
Geboren: Quincy, Massachusetts (1935)
Overleden: 24 januari 2024, New York City
Nationaliteit: Amerikaans
Vroege Jaren en Opleiding
Carl Andre werd op 16 september 1935 geboren in Quincy, Massachusetts. Zijn vader was een meesterontwerper van zoetwaterleidingen voor schepen.
Hij volgde het openbare schoolsysteem van Quincy en later de Phillips Academy in Andover, Massachusetts (1arg-1953).
Tijdens zijn tijd aan de Phillips Academy sloot hij een betekenisvolle vriendschap met Hollis Frampton, die Andre's artistieke traject diepgaand beïnvloedde door gesprekken over kunst en introducties bij andere kunstenaars.
Andre diende in het Amerikaanse leger in North Carolina van 1955 tot 1956.
In 1956 verhuisde hij naar New York City, waar Frampton hem introduceerde bij Constantin Brâncuși en Frank Stella, wat leidde tot een gedeelde studio met Stella van 1958 tot 1960.
Artistieke Ontwikkeling en Minimalisme
Vroege Invloeden: Andre's vroege werk in hout was aanvankelijk geïnspireerd door Brâncuși. Gesprekken met Frank Stella over ruimte en vorm veranderden zijn artistieke koers.
"Cut" Sculpturen: Terwijl hij een studio deelde met Stella, ontwikkelde Andre een serie houten "cut" sculpturen zoals Radial Arm Saw Cut Sculpture (1arg-1959) en Maple Spindle Exercise (1arg-1959). Stella merkte beroemd op dat ook de verwijderde stukken sculptuur waren.
Arbeiderservaring: Van 1960 tot 1964 werkte Andre als remmer en conducteur voor de Pennsylvania Railroad in New Jersey. Deze ervaring met handarbeid en de geordende aard van het spoorwerk beïnvloedde zijn latere sculpturen en persoonlijke stijl (vaak gekleed in overalls) aanzienlijk.
Poëzie en Schrijven: In een periode tussen 1960 en 1965 richtte Andre zich voornamelijk op het schrijven, wat culmineerde in 12 Dialogues (gepubliceerd in 1980), een gezamenlijk boek van poëzie en essays met Hollis Frampton.
Opkomst als Minimalist: In 1965 vond zijn eerste publieke tentoonstelling plaats in de Tibor de Nagy Gallery. Andre's werk werd geassocieerd met het Minimalisme, gekenmerkt door de nadruk op industriële materialen, geometrische vormen en ruimtelijke relaties. Zijn controversiële "Lever" werd opgenomen in de baanbrekende tentoonstelling Primary Structures uit 1966 in het Jewish Museum.
Belangrijke Werken en Controverses
Opmerkelijke Sculpturen: Andre wordt erkend voor werken zoals 144 Lead Square (1969), Twenty-Fifth Steel Cardinal (1974), Stone Field Sculpture (1977, Hartford, CT) en Lament for the Children (1976, Long Island City, NY).
"Bakstenen Controversie": In 1972 verwierf de Britse Tate Gallery Equivalent VIII, een arrangement van vuurvaste stenen. Het werk kreeg beruchtheid in 1976 toen het werd besmeurd met blauwe kleurstof nadat het was uitgelicht in de Sunday Times, wat een groot publiek debat ontketende over hedendaagse kunst en de toegankelijkheid ervan.
Representatie: Andre werd vertegenwoordigd door Paula Cooper Gallery (New York), Konrad Fischer Galerie (Düsseldorf & Berlijn), Sadie Coles HQ (Londen) en Yvon Lambert Gallery (Parijs).
Persoonlijk Leven en Nalatenschap
Relatie met Ana Mendieta: Andre ontmoette de kunstenares Ana Mendieta in 1979. Ze trouwden in 1985, maar hun relatie eindigde tragisch toen Mendieta omkwam na een val van het balkon van Andre's appartement in 1985.
Juridische Procedures: Andre werd beschuldigd van doodslag in tweede graad in verband met de dood van Mendieta, maar werd in 1988 vrijgesproken tijdens een proces, een vonnis dat voor aanzienlijke controverse zorgde binnen de kunstwereld.
Kritische Ontvangst: De evolutie van het kritische begrip van het werk van Carl Andre is vastgelegd in About Carl Andre: Critical Texts Since 1965, waarin essays en recensies zijn verzameld van invloedrijke kunsthistorici en critici zoals Clement Greenberg, Donald Kuspit, Lucy R. Lippard, Robert C. Morgan, Barbara Rose en Roberta Smith.
Overlijden: Carl Andre overleed op 24 januari 2024 in New York City op de leeftijd van 88 jaar.
Museum
Te zien in Milan, Italy
THAT'S CONTEMPORARY: A Milanese Hub for Contemporary Art
Milan, Italy – THAT’S CONTEMPORARY stands as a singular testament to the evolving landscape of Italian art. Founded in 2011, this innovative cultural platform isn’t merely documenting contemporary artistic endeavors; it actively cultivates an independent network connecting artists, galleries, and audiences—a deliberate departure from traditional museum models. Its mission is simple yet profound: to illuminate Milan's dynamic creative spirit and foster a deeper appreciation for modern art forms.
Mapping the Scene:
Launched as a response to the need for centralized artistic mapping, THAT’S CONTEMPORARY swiftly established itself as the go-to resource for discovering exhibitions and emerging talent within Milan.
Bridging Connections:
Unlike conventional institutions focused on preservation, THIS platform prioritizes engagement—facilitating dialogues between artists and collectors alike.
Collection Highlights & Artistic Explorations
While lacking a permanent collection in the traditional sense, THAT’S CONTEMPORARY offers visitors an immersive journey into Milanese contemporary art. The platform champions exhibitions showcasing diverse mediums—photography, sculpture, installation art—often featuring groundbreaking perspectives on societal issues and artistic experimentation. Notably, explorations of architectural spaces like Viafarini contribute to this experience, highlighting innovative approaches to gallery design and fostering stimulating conversations about artistic presentation.
Featured Works:
Among the showcased pieces are captivating artworks such as Gerhard Richter’s ‘Domplatz, Mailand,’ a masterful black & white photograph capturing Milanese grandeur—a testament to realism infused with aged aesthetic qualities.
Fashion Forward Inspiration:
Águeda Isabel Ruiz de la Prada’s ‘Dress with Synthetic-Suede Squares,’ presented during Milan Fashion Week, exemplifies the platform's commitment to showcasing artistic collaborations and pushing creative boundaries.
Notable Artists & Creative Voices
THAT’S CONTEMPORARY spotlights Italian artists who are shaping the future of art. Massimo Kaufmann, renowned for his expansive paintings, embodies the spirit of Milanese artistic tradition while simultaneously embracing innovation. Similarly, elisabetta gut's sculptures and installations delve into themes of confinement and fragility—reflecting a thoughtful engagement with contemporary concerns. Daniele Innamorato’s collaborative work as founder of Kings Collective underscores the platform’s dedication to fostering collective creativity and pushing artistic boundaries.
Viafarini: An Architectural Canvas
The Viafarini gallery complex serves as an integral part of THAT’S CONTEMPORARY's narrative. Designed by architect Marco Zanuso Jr., this building embodies Milanese architectural modernity—a space deliberately conceived to stimulate artistic dialogue and showcase experimental exhibitions. Its expansive layout encourages exploration and contemplation, mirroring the platform’s ethos of fostering engagement with cutting-edge art.
A Unique Perspective on Contemporary Art
THAT'S CONTEMPORARY distinguishes itself from conventional museums by prioritizing active participation and disseminating knowledge beyond physical walls. It operates as a dynamic online resource—a vibrant hub for artistic discovery—solidifying its position as an indispensable guide for anyone wishing to experience Milan’s flourishing contemporary art scene.
