Double Red

Kunstenaar

howard mehring

The Lyrical Abstraction of Howard Mehring

Howard Mehring, a pivotal figure in the Washington Color School movement, stands as a testament to the power of pure color and its ability to evoke profound emotional responses. Though often overshadowed by his more celebrated contemporaries like Morris Louis and Kenneth Noland, Mehring’s contributions to Abstract Expressionism – specifically his pioneering stain painting techniques – are undeniably significant. Born in 1930, Mehring's artistic journey unfolded against a backdrop of post-war American optimism and the burgeoning exploration of non-representational art. He didn’t arrive at abstraction through dramatic upheaval or overt political statement; rather, his path was one of quiet contemplation and relentless experimentation with the very essence of paint itself. Mehring eschewed traditional brushwork, instead favoring a method where thinned acrylics were poured onto unprimed canvas, allowing gravity and capillary action to dictate their flow and interaction. This process wasn’t about control but surrender – an invitation for color to reveal its inherent qualities and create luminous, ethereal forms.

Early Influences and the Emergence of a Unique Style

Mehring's early artistic training provided a foundation in traditional painting techniques, but it was his exposure to Helen Frankenthaler’s groundbreaking “soak-stain” method in the 1950s that proved transformative. Frankenthaler’s work liberated color from the constraints of form and texture, inspiring Mehring to pursue a similar path, yet one distinctly his own. While sharing an affinity for staining techniques, Mehring diverged by embracing a more deliberate layering of colors, often creating complex chromatic relationships within his compositions. He wasn't interested in replicating Frankenthaler’s spontaneous gestures; instead, he sought to build up fields of color through successive washes, allowing previous layers to subtly influence the hues above. This resulted in paintings that possess an extraordinary depth and luminosity – a shimmering interplay of light and color that draws the viewer into a meditative state. His early works often featured muted tones and subtle gradations, reflecting a quiet sensibility and a focus on the inherent beauty of the materials themselves.

The Stain Technique: A Dialogue with Gravity and Color

Mehring’s signature stain technique involved pouring thinned acrylic paints onto unprimed canvas laid horizontally. The paint, unburdened by thick impasto or deliberate brushstrokes, spread organically across the fabric, creating fluid, amorphous shapes and vibrant color fields. This process wasn't merely a technical innovation; it was a philosophical approach to painting – an attempt to relinquish control and allow the inherent properties of color to dictate the composition. The canvas became a receptive surface, absorbing the paint and revealing its unique character. Mehring meticulously controlled the viscosity of the paints and the angle of the canvas, but ultimately allowed gravity and capillary action to play a crucial role in shaping the final image. This resulted in paintings that feel both intentional and accidental – a delicate balance between artist’s vision and the unpredictable nature of the medium. “Blue Green & Violet”, for example, exemplifies this approach, showcasing a harmonious blend of cool hues that evoke a sense of tranquility and spaciousness.

The Washington Color School and Lasting Legacy

As a prominent member of the Washington Color School, Mehring contributed to a unique artistic environment characterized by its focus on color as subject matter. Unlike the gestural abstraction of New York painters like Jackson Pollock and Willem de Kooning, the Washington Color School artists prioritized clarity, simplicity, and the exploration of chromatic relationships. The movement emerged in the 1950s and 60s, gaining recognition for its distinctive aesthetic and intellectual rigor. Mehring’s work, alongside that of Louis, Noland, and Gene Davis, helped to establish a new vocabulary for abstract painting – one that emphasized opticality and emotional resonance over narrative or symbolism. “Untitled”, with its bold interplay of reds and blues, demonstrates the movement's commitment to pure color and its ability to create powerful visual impact. While Mehring’s work didn’t achieve the same level of commercial success as some of his peers, it has garnered increasing recognition in recent years for its subtle beauty and innovative technique. His paintings continue to inspire artists and captivate viewers with their luminous colors and meditative qualities. His influence can be seen in contemporary abstract painting that prioritizes color field aesthetics and explores the boundaries between control and chance.

Major Achievements and Continued Exploration

Throughout his career, Mehring consistently refined his stain technique, pushing the boundaries of color interaction and exploring new chromatic possibilities. “Double Red”, a striking example of his later work, showcases a masterful layering of red hues that creates a sense of depth and intensity. He exhibited widely throughout the United States, including solo shows at galleries in Washington D.C., New York, and Los Angeles. While he remained largely independent from mainstream art trends, Mehring’s work was consistently praised for its originality and emotional power. He taught painting at various institutions, sharing his knowledge and passion with a new generation of artists. Mehring's commitment to experimentation continued throughout his life, even as he perfected his signature style. His paintings are now held in numerous public and private collections, serving as a testament to his lasting legacy as a pioneer of Color Field painting and a significant figure in the history of Abstract Expressionism. He remains active today, continuing to explore the boundless possibilities of color and its ability to transform our perception of the world.

Museum

The Phillips Collection

Te zien in Washington D.C., Verenigde Staten van Amerika

Een Sanctuary van Moderne Visie: De Phillips Collectie

Gelegen in het elegante Dupont Circle-buurt van Washington D.C., schuilt een juweel – de Phillips Collectie, Amerika’s eerste museum gewijd aan moderne kunst. Het was niet bedoeld als een groot, openbaar instituut bij zijn ontstaan, maar bloeide organisch uit de gepassioneerde visie van Duncan Phillips en zijn vrouw, Marjorie Acker Phillips. Vanaf 1921 transformeerde hun huis tot een intieme galerie, een schuilplaats voor artistieke innovatie die in die tijd de heersende smaak leek te verraden. Duncan Phillips, erfgenaam van een staalfondsten, maar gedreven door een diepe esthetische gevoeligheid, geloofde sterk in de verbondenheid van kunst door de generaties heen. Hij verzamelde niet zomaar; hij bouwde een dialoog – een gesprek tussen oude meesters en opkomende modernisten, herkenning van echo’s van emotie en techniek die grenzenloos waren. Deze filosofie heeft niet alleen zijn aankopen gevormd, maar ook de sfeer van het museum, waardoor een omgeving ontstond waarin contemplatie en verbinding konden floreren.

Het oorspronkelijke Georgische Revival-residentiegebouw, zorgvuldig uitgebreid in de loop der jaren, behoudt deze intimiteit – een bewuste tegenstelling met de indrukwekkende schaal die vaak geassocieerd wordt met grote kunstinstituten. Het doorlopen van de kamers voelt minder aan als een museumbezoek en meer als het betreden van een prachtig ingerichte woning – een getuigenis van Phillips’ geloof dat kunst moet worden ervaren, persoonlijk, niet alleen vanuit afstand bekeken. De collectie is een openbaring, met iconische werken die een blijvende kracht bezitten. Een daarvan is Pierre-Auguste Renoir's Luncheon of the Boating Party, een schitterend portret van Parijs, vriendschap en zomerse sfeer – een uitnodiging om te stappen in een zonnige middag, de warmte op je huid te voelen en het gelach van vrienden te horen. Maar de Phillips Collectie rust niet op haar lauweren. Ze herbergt een uitzonderlijke verzameling van schilderijen van Vincent van Gogh, waaronder Fisherman's Wife on the Beach, die de rauwe emotionele intensiteit van de kunstenaar door expressieve penseelstreken en een aangrijpend portret van alledaagse het leven onthult. De levendige kleuren en gedurfde composities van Henri Matisse verrijken de collectie verder, waarbij de vrijheid wordt belichaamd in de Fauvisten beweging om representatie nauwkeurigheid op te offeren ten gunste van puur visueel impact.

Een Dialoog van Stijlen

Buiten deze beroemde namen promoot het museum Amerikaanse modernisten zoals Winslow Homer en James McNeill Whistler, die hun bijdragen leveren aan een bloeiende kunstwereld die haar eigen unieke stem begon te vinden. De bewuste plaatsing van deze diverse stijlen – de klassieke gratie van Renoir naast Van Gogh’s tumultueuze energie of Matisse’s onstuimige kleur – is een kenmerk van de curatieve aanpak van de Phillips Collectie, die Duncan Phillips’ geloof in de voortdurende evolutie van kunst en de blijvende kracht van artistieke invloed weerspiegelt. De collectie is meer dan alleen een verzameling kunstwerken; het is een bewuste poging om verbindingen te leggen tussen verschillende periodes en stijlen, waardoor een dynamische dialoog ontstaat.

Pionierzucht in Tentoonstellingen

De Phillips Collectie was niet tevreden om gevestigde meesters te tonen; ze zocht actief en promootte kunstenaars die voor hun tijd waren. Gedurende haar geschiedenis organiseerde het museum baanbrekende tentoonstellingen die conventioneel denken uitdaagden en de grenzen van artistische expressie verbreedden. Een bijzonder opmerkelijk voorbeeld is de ontdekking van Louis Michel Eilshemius in de jaren 30 – een Amerikaanse kunstenaar wiens unieke visie grotendeels over het hoofd was gezien door de mainstream kunstwereld. Duncan Phillips herkende Eilshemius’ singulariteit, presenteerde zijn werk aan een breder publiek en hielp om zijn plaats in de Amerikaanse kunstgeschiedenis te vestigen. Deze tentoonstellingen waren niet alleen displays van kunstwerken; ze waren katalysatoren voor gesprekken, die kritische discussies ontketenden en de koers van moderne kunst in Amerika vormden.

Intimiteit als Kern

Wat de Phillips Collectie werkelijk onderscheidt van andere instituten is haar onwrikbare toewijding aan het creëren van een intieme en meeslepende ervaring voor bezoekers. In tegenstelling tot uitgestrekte musea die overweldigend kunnen zijn, biedt de Phillips een schuilplaats – een ruimte ontworpen voor stille contemplatie en persoonlijke betrokkenheid met kunst. De zorgvuldig geselecteerde tentoonstellingen prioriteren artistieke nuance en emotionele resonans, waardoor kijkers dieper duiken in de complexiteit van elk werk. Het is een plek waar je kunt blijven staan voor een schilderij, waardoor zijn kleuren en texturen over je heen vloeien, of jezelf kunt verliezen in de subtiele details van een sculptuur. Deze toewijding aan intimiteit strekt zich uit tot de fysieke ruimte; het doordringt elk aspect van de museumactiviteiten, van het deskundige personeel tot de zorgvuldig ontworpen educatieve programma’s. De Phillips Collectie is niet alleen zien kunst; het gaat om voelen het – om een persoonlijke verbinding te sluiten met de creatieve geest die elk meesterwerk aandrijft.

Een Licht in Kunst

Het blijft een licht van artistieke excellentie, een plek waar schoonheid inspiratie biedt tot reflectie en horizonen uitbreidt voor generaties. De Phillips Collectie is open van dinsdag tot zondag, 10:00-17:00 uur (zondag 10:00-11:00 uur, alleen leden toegankelijk; winkel en café zijn geopend voor het publiek. Reserveringen worden aanbevolen; leden mogen zonder reservering komen. Welkom Federal Employees: Toon uw ID voor €10 entreegeld en 10% korting in het museumwinkel.)