De geschiedenis en de oorsprong van Uppark
In 1690 kwam Uppark tot leven als een 17e-eeuws landhuis, gelegen in de glooiende South Downs van West Sussex, Engeland. Het werd gebouwd voor de dubbelzinnige Lord Grey, die een geavanceerde methode nodig had om water naar grote hoogten te pompen om het huis op zijn heuvelachtige positie van water te voorzien. De rode bakstenen structuur, ontworpen in de Nederlandse stijl, is al eeuwenlang een constante aanwezigheid in het landschap van South Harting.
Het landgoed onderging een belangrijke transformatie in 1747, toen Sir Matthew Fetherstonhaugh en zijn echtgenote, Sarah Lethieullier, het huis en de omliggende gronden kochten. Hun verblijf werd gekenmerkt door uitgebreide reizen door Frankrijk, Italië en Oostenrijk, wat de aankoop van diverse antiquiteiten voor de residentie voedde. Later, in 1780, werd het huis het toneel van een opmerkelijk sociaal schandaal toen Sir Henry Fetherstonhaugh Emma Hamilton als maîtresse nam en haar een huisje op het landgoed verstrekte.
De lijn van het eigendom ging voort via diverse erfgenamen, waaronder de familie Bullock, totdat het in 1954 werd overgedragen aan de National Trust. Tijdens de winter van 1887/88 bood het huis een plek voor herstel aan H. G. Wells. Vandaag de dag blijft het huis een eigendom van de National Trust, waarbij de sociale hiërarchieën en de huiselijke geschiedenissen die haar lange bestaan hebben gevormd, zorgvuldig worden bewaard.
De architectuur en de bouwkenmerken
Dit als Grade I bewaarde gebouw is een rood bakstenen huis, ontworpen in de Nederlandse stijl. Men vermoedt dat het is gebouwd door William Talman. De structuur bevindt zich op een heuveltop in de South Downs, een locatie die een ingenieuze methode vereiste om water naar grote hoogten te pompen voor de watervoorziening van het huis. Het interieur herbergt een goud- en witkleurige salon, waar de muren zijn gehuld in ivoren zijden brokaatgordijnen onder een stucplafond. Op de zolder blijft een telescoop als een stille getuige aanwezig.
De tuinen en de buitenkant zijn gevormd door de hand van Humphry Repton, die werd ingehuurd om een zuilengalerij, een zuivelkamer en een aangelegd landschap toe te voegen. Deze toevoegingen integreren het huis naadloos in zijn omgeving. Tijdens de 19e eeuw breidde het landgoed uit met aparte gebouwen voor de stallen en de keukens, die via tunnels die bedoeld waren voor het gebruik door het personeel, met het hoofdgebouw zijn verbonden.
De kunst- en decoratiecollecties
Het interieur weerspiegelt de nalatenschap van Sir Matthew Fetherstonhaugh, wiens verworvenheden tijdens het midden van de 18e eeuw het karakter van de kamers hebben bepaald. In het huis biedt een poppenhuis uit de 18e eeuw een miniatuurperspectief van het tijdperk, compleet met minuscule vuurijzers in de kleine haarden. De bibliotheek herbergt werken van Plato, Voltaire en Thomas Paine, rustend in de stilte van de collectie. In de salon vormen de goud- en witkleurige muren en de ivoren zijden brokaatgordijnen een prachtig decor voor de schilderijen. De haarden in de kamers zijn versierd met ingelegd Sienese marmer, dat de legende van Romulus en Remus uitbeeldt.
De collectie omvat sportprenten en vergulde zilveren trofeeën, die de interesses weerspiegelen van de familieleden die hier resideerden. Deze objecten bevinden zich in hun oorspronkelijke setting, waardoor de sfeer van het huis behouden blijft. De aanwezigheid van deze items, samen met de miniature kunstwerken in het poppenhuis, creëert een gevoel van continuïteit. Elk object, van de grootschalige doeken tot het kleinste zilveren stuk, blijft onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van het landgoed.
