Vroege Leven en Achtergrond
- Geboren: Radauti, Roemenië (1929)
- Overleden: 2010
- Victor Długacz (later Avigdor Arikha) werd geboren als zoon van Duitssprekende Joodse ouders in Rădăuţi, Boekovina, Roemenië.
- Hij groeide op in Czernowitz, eveneens in de regio Boekovina.
- Zijn familie werd in 1941 gedwongen gedeporteerd naar de door Roemenië beheerde concentratiekampen van Transnistrië, waar zijn vader om het leven kwam.
- Arikha overleefde deze verschrikkingen door scènes van de deportatie vast te leggen in tekeningen, die later werden getoetst aan afgevaardigden van het Internationale Rode Kruis.
Artistieke Ontwikkeling en Stijl
- Emigratie en Opleiding: In 1944 emigreerde hij met zijn zus naar Palestina. Hij woonde in de Kibboets Ma'ale HaHamisha tot 1948 en studeerde aan de Bezalel School of Art in Jeruzalem (1946-1949).
- Vroege Carrière en Abstractie: Dankzij een beurs kon hij studeren aan de École des Beaux Arts in Parijs (1949), waar hij de fresco-techniek onder de knie kreeg. Vanaf 1954 woonde hij in Parijs, waar hij zich eind jaren vijftig ontwikkelde tot een abstract schilder.
- Wending naar Tekenen en Terugkeer naar de Schilderkunst: In 1965 onderbrak hij het schilderen om zich acht jaar lang uitsluitend te concentreren op tekenen naar het leven, waarbij hij elk onderwerp in één enkele zitting vastlegende. Pas in 1973 hervatte hij de schilderkunst.
- Kenmerkende Stijl: Arikha ontwikkelde een unieke methode waarbij hij direct van het onderwerp schilderde, uitsluitend in natuurlijk licht en zonder voorbereidende schetsen. Deze benadering legde de nadruk op onmiddellijkheid en spontaniteit.
- Invloeden: Geïnspireerd door de Chinese penseelstreek, deelde hij met zijn vriend Henri Cartier-Bresson het principe van het vastleggen van "het beslissende moment".
- Onderwerpen: Hij staat bekend om zijn portretten, naakten, stillevens en landschappen, die realistisch zijn weergegeven maar met ruimtelijke composities die beïnvloed zijn door de abstractie, in het bijzonder door Mondriaan.
Grote Prestaties en Erkenning
- Kritische Lof: Door *The Economist* omschreven als "wellicht de beste schilder naar het leven in de laatste decennia van de 20e eeuw".
- Opdrachten en Portretten: Hij vervaardigde diverse opdrachtportretten, waaronder die van Koningin Elizabeth The Queen Mother (1983) en voormalig premier Lord Home (1988), beide opgenomen in de Scottish National Portrait Gallery. Daarnaast schilderde hij Catherine Deneuve (1990) voor de Franse staat en Pierre Mauroy voor de stad Lille.
- Exposities: Hij exposeerde veelvuldig in Londen en New York, met meer dan twee dozijn solo-exposities.
Kunsthistorisch Belang
- De Brug naar het Modernisme: Kunstcriticus Marco Livingstone beschreef Arikha als de brug tussen "de modernistisch avant-garde van de pure abstractie en de tradities van observatie-tekenen en schilderen die teruggaan tot de Renaissance".
- Post-Abstracte Representatie: Als een "post-abstracte representatieve kunstenaar" beweegde hij zich voorbij de pure abstractie, terwijl hij de lessen van de ruimtelijke compositie behield.
- Nadruk op Directe Observatie: Arikha's toewijding aan het schilderen direct naar het leven, zonder voorbereidende schetsen of foto's, was een significante breuk met veel tijdgenoten en benadrukte het belang van onmiddellijke waarneming.
- Nalatenschap: Zijn werk is opgenomen in prestigieuze collecties wereldwijd, waaronder het Israel Museum, Tel Aviv Museum of Art, Scottish National Gallery of Modern Art, British Museum, Bibliothèque Nationale en het Thyssen-Bornemisza Museum.
Kunsthistoricus en Schrijver
- Wetenschappelijk werk: Arikha was tevens een gerespecteerd kunsthistoricus en schrijver over de kunst.
- Catalogi & Publicaties: Hij schreef catalogi voor tentoonstellingen over Poussin en Ingres in het Musée du Louvre en is auteur van boeken zoals Ingres, Fifty Life Drawings, Peinture et Regard en On Depiction.
- Lezingen: Hij gaf veelal lezingen aan vooraanstaande instellingen zoals de Princeton University, Yale University en de Frick Collection.
