Wczesne lata, rodzina i kształcenie artystyczne
Wellingborough w hrabstwie Northamptonshire staje się miejscem narodzin Walter Dexter, który przyszedł na świat 12 czerwca 1876 roku. Wkracza on w świat zdefiniowany przez rzemiosło wizualne; jego ojciec, Walter Sothern Dexter, pracuje jako artysta fotograficzny. Ta wczesna ekspozycja na mechanikę tworzenia obrazu poprzedza formalną edukację w miasteczku King's Lynn. To właśnie tam chłopiec spotyka Henry'ego Baines'a. Baines, malarz z West Norfolk, udziela mu pierwszych technicznych lekcji, osadzając młodego artystę w specyficznym świetle i scenerii lokalnego krajobrazu.
W 1892 roku proces kształcenia przenosi się z poziomu lokalnego na instytucjonalny. W wieku szesnastu lat Walter Dexter przenosi się do Birmingham School of Art. Przez pięć lat nauka koncentruje się na rygorystycznej dyscyplinie. Studiuje rysunek, projektowanie i malarstwo, chłonąc formalne struktury, które staną się fundamentem jego późniejszej twórczości olejnej i akwarelowej. Ten okres intensywnej nauki wyznacza przejście od ucznia lokalnej tradycji do wykształconego praktyka sztuk pięknych.
Rozwój artystyczny i studia europejskie
Edukacja w Birmingham School of Art stanowi fundament, lecz prawdziwy przełom następuje na kontynencie. Podróżując przez Belgię i Holandię, artysta zwraca się ku tonalnemu realizmowi i atmosferyczności charakterystycznej dla malarstwa europejskiego. Te podróże szlifują specyficzny sposób patrzenia – taki, który przedkłada spokojne światło krajobrazu nad czystą reprezentację. Ten etap studiów oznacza przejście od formalnej instrukcji do bardziej niuansowego rozumienia światła i przestrzeni.
Życie zawodowe podąża ścieżką nauczania i zaangażowania instytucjonalnego. W latach 1916–1920 artysta skupia się na pracy w Bolton Grammar School, gdzie rozpoczyna swoją drogę jako nauczyciel plastyki. Ten okres dydaktyczny jest przeplatany wieloletnią więzią z Norfolk and Norwich Art Circle, w którym zasiadał od 1902 do 1955 roku. Taka stabilność w lokalnym środowisku artystycznym stanowi stałe tło dla kariery, która ostatecznie zaowocowała elekcją do Royal Society of British Artists. Nawet w czasach niepokojów wczesnych lat 40. XX wieku, oddanie edukacji pozostaje niezmienne, czego dowodem jest praca w King Edward VII School w King's Lynn w latach 1941–1944.
Życie i twórczość w King's Lynn
King's Lynn staje się centralną osią jego egzystencji. Przez większą część życia mieszka w tym mieście, przemierzając jego ulice i chwytając ulotne zmiany światła. Jego obrazy, ilustracje i pisma służą jako wizualny oraz tekstowy zapis nieistniejącego już Lynn, zachowując detale krajobrazu i społeczności, które czas zdążył już zmienić. On nie tylko obserwuje miasto z dystansu; on jest częścią jego tkanki.
Jego obecność w społeczności wykracza poza sferę artystyczną, przenikając do życia obywatelskiego. Łączy on twórczość z aktywną rolą w lokalnym życiu, wpisując się w społeczne i kulturowe rytmy regionu. Ta więź z krainą zostaje dodatkowo utrwalona poprzez jego prozę. Regularnie pisze o Norfolk dla East Anglian Evening News oraz Eastern Daily Press, nadając swoim obserwacjom lokalnego środowiska wymiar literacki.