Avigdor Arikha

Avigdor Arikha - Żydowski Artysta i Pionier Obrazu Życia

Victor Długacz (later Avigdor Arikha) urodził się 28 kwietnia 1929 roku w Radauci, Bukowina (obecnie Ukraina), jako syn niemieckojęzycznych rodziców żydowskiego pochodzenia. Jego dzieciństwo spędził w Czernowitzcie, również Bukowinie. Jego rodzice doświadczyli wymuszonej deportacji w 1941 roku do rumuńskich obozów koncentracyjnych Transnistrii, gdzie zginął jego ojciec. Arikha przeżył dzięki rysunkom dokumentującym życie codzienne w obozie, które zostały pokazane delegatom Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża. Emigracja i Edukacja: Emigrował do Palestyny w 1944 roku wraz z siostrą. Do 1948 roku mieszkał w Kibucie Ma’ale HaHamisha. W 1946 roku został przyjęty na Akademię Sztuki Bezalel w Jerozolimie i studiował pod kierunkiem Mordecai Ardon oraz Isidora Ascheima. Podczas Wojny Izraelskiej został wcielony do Haganah i poważnie zraniony podczas starcia z wojskami arabskimi, podczas którego bronił miasta Jerozolimy. Jego edukacja artystyczną kontynuował w Paryżu, gdzie zdobył dyplom Beaux Arts w 1949 roku. Początkowo Arikha zajmował się abstrakcyjnym malarstwem w późnych latach 50., ale później przekonał się, że abstrakcja jest ślepą ulicą. W 1965 roku przestał malować i skupił się wyłącznie na rysowaniu z życia, traktując wszystkie przedmioty jednym spojrzeniem przez okres ośmi lat. Jego działalność ograniczyła się do rysowania i wydrukowywania sztuki tylko przez następne lata. Później wrócił do malarstwa w 1973 roku. Jego wyjątkowy styl obrazowania pochodził bezpośrednio z obiektu, przy użyciu wyłącznie światła naturalnego i bez wstępnych szkiców. Zasugerował się filozofią chińskiej szkoły kaligrafii oraz zasadą uchwycenia „decydującego momentu”, którą podzielił się z jego najbliższym przyjacielem Henri Cartier-Bressonem. Jego twórczość inspirowana była sztuką europejską i amerykańską, szczególnie twórczością takich artystów jak Picasso oraz Matisse. Jego zainteresowania obejmowały także filozofię oraz literaturę. Jego twórczość została zainspirowana przez wydarzenia polityczne i społeczne w Europie Środkowej oraz Zachodniej oraz przez kulturę żydowską. Jego prace były prezentowane na międzynarodowych wystawach sztuki i były uznawane za dzieła wyjątkowej wartości artystycznej i intelektualnej. Jego twórczość została oceniona jako „most między modernistyczną avantgardą abstrakcji a tradycjami obserwacyjnego rysunku i malarstwa sięgającymi korzeni czasów Renesansu”. Jego umiejętności techniczne oraz jego doskonały gust były podziwiane przez krytyków sztuki oraz kolekcjonerów. Jego twórczość stała się obiektem zainteresowania naukowców oraz historyków sztuki. Jego prace znajdują się w renomowanych kolekcjach muzealnych na całym świecie, takich jak Muzeum Izraelskie oraz Muzeum Sztuki Tel Awiwu oraz Galeria Sztuki Współczesnej Szkockiego Narodowego Muzeum oraz Muzeum Brytyjskiego oraz Biblioteka Narodowa Francuska oraz Muzeum Thyssen-Bornemisza. Jego twórczość jest analizowana i interpretowana przez specjalistów sztuki oraz filozofów oraz przez krytyków kultury. Jego prace były wykorzystywane jako materiał edukacyjny oraz inspiracją dla młodych artystów oraz pisarzy. Jego twórczość wpisała się na trwałe w historię sztuki europejskiej oraz światową.